ตอนเช้า แบ่งกันไปบูม 2 กลุ่ม
มีบูมผิดคณะด้วยอ่ะ พี่เค้าก็ทำหน้าแปลกๆ
แล้วยังไม่รู้ตัวกันด้วยนะว่าบูมผิด แต่เค้าก็ให้ตังอ่ะ
มีแบบ น้องเอาตังไป แต่ไม่บูมได้มั้ย??
รีบบอกทันทีเลยอ่ะ ได้ค่ะๆ 555

มีแบบ พี่วิ่งหนีด้วยอ่ะ ฮามาก
แต่เราว่าให้เค้าวิ่งหนี ก็ยังดีกว่าทำหน้าไม่พอใจใส่อ่ะ
พี่เค้าก็เคยอยู่ปี1 อ่ะ เค้าก็น่าจะรู้ว่าทำไมต้องมาบูมแบบนี้
พูดแล้วมันอารมณ์ขึ้น 5555

พอพี่เค้าเข้าหอประชุมรอบเช้า ก็ไปนั่งพัก
ซักพักอีกกลุ่มก็มา บางคนหน้าเครียดมาเลยอ่ะ
เราเพิ่งรู้ตอนหลังว่าอีกกลุ่มมีทะเลาะกัน

อีกกลุ่มบูมกันเครียดมาก 
กลุ่มเรามีหยุดพัก กินไส้กรอก 55

ตอนบ่าย เราหนีบูม ไปขายพัด 555
ไม่ไหวแล้วอ่ะ บูมเหนื่อยมาก เจ็บคอโครต
ขายพัดนี่แบบ ยิ้มอย่างเดียว
ยังไงก็ยิ้มไว้ก่อน ในใจนี่ไปแล้วอ่ะ 55
บางคนไม่ซื้อแล้วยังแซว 
หลังๆเราเลยไปขายแต่แม่ๆป้าๆ 55

มีแม่คนนึงเว้ยย ทำท่าจะซื้อแล้ว
หันไปถามพ่อ พ่อบอกไม่เอา อดเลย
นึกถึงอ.วิทยาทันทีอ่ะ
เราต้อง get rid พ่อบ้านออกไป 5555

แล้วก็แบบมีคนนึงเว้ย เราเห็นเค้าเอาทิชชู่เช็ดเหงื่อ
ก็ตรงไปเลยเว้ย ไอ้นี่ต้องร้อนแน่ๆ 55
พอไปขาย เค้าบอกไม่เอามีทิชชู่แล้ว
เราก็ตื้อต่อเว้ย ว่าทิชชู่มันไม่เย็น
เค้าก็เอาทิชชู่มาพัดแล้วก็บอกว่า เย็น 555

ขายหมดก็พอดีเค้าแยกย้ายกันกลับบ้าน
เหนื่อยมากอ่ะ ปวดไปทั้งตัว เท้าบวม เจ็บคอ ดำอีกต่างหาก

วันจริงจะเป็นไงวะ ต้องบูมทั้งวัน ไม่มีขายของแล้ว
ตายแน่อ่ะเทอ พฤหัสบูม ศุกร์ไปรับน้องต่อ
เค้าบอกว่าออกจากท่าพระจันทร์เย็นๆ
ไปถึงชะอำประมาณเที่ยงคืน
แล้วทำกิจกรรมต่อถึงตี 5 จะถึกไปไหนอ่ะ
หรือเราไม่ไปรับน้องแล้วดีวะ??

ท่าพระจันทร์ไม่ไปรับน้องเยอะอ่ะ 
ตอนนี้สายสัมพันธ์รังสิต-ท่าพระจันทร์
เหมือนด้ายบางๆ พร้อมจะขาดทุกเมื่อ 55
รู้สึกว่าอยู่รวมกัน แล้วคุยกันไม่รู้เรื่องอ่ะ
เราพูดอะไรเค้าก็ไม่รู้เรื่อง เค้าพูดอะไรเราก็ไม่รู้เรื่อง 

debit day credit night ท่าพระจันทร์ก็ไม่มีใครไป
ขนาดเดือนอยู่ท่าพระจันทร์ ยังไม่มีเพื่อนไปเชียร์เลยอ่ะ
เราก็อยากไปนะ แต่ไปคนเดียวมันกร่อยอ่ะ
เราไม่สนิทกับเพื่อนที่รังสิตเลยอ่ะ
เด๋ววันพุธเราไปถามแน้นท์ เปงงัยบ้าง 55

โต๊ะแน้นท์เก็บตังเข้าโต๊ะเดือนเท่าไหร่อ่ะ
โต๊ะเราจะเก็บเดือนละ 300
แต่เรารู้สึกว่าคนไม่อยากจ่ายเยอะมาก
เราก็ว่ามันเก็บมากเกินไปอ่ะ

แน้นท์.. จำไปป่ะ ที่เราเคยเล่าว่า
มีคนมาเมินเราโดยไม่รู้สาเหตุอ่ะ
เราไม่รู้จะทำไงดีอ่ะ เราก็เลยเมินเค้ากลับไปบ้าง
แต่เค้ากลับมาทำตัวปกติกับเราอ่ะ
เรางงเลย เค้าจะเอาไงกันแน่

ตอนนั้นเราอยู่กับเพื่อนเป็นกลุ่ม
แล้วพอเค้าเดินมา ก็แค่ทักธรรมดา แบบหวัดดี
แล้วเราก็หันไปคุยกับเพื่อนกลุ่มเล็กๆในกลุ่มใหญ่อ่ะ
เข้าใจป่ะ 555
ซักพัก เค้าก็เข้ามาคุยกับเพื่อนในกลุ่มเล็ก
เราก็เลยหันกลับไปคุยกับกลุ่มใหญ่
เค้าก็เอากระเป๋ามาตีเรา เหมือนเรียกร้องความสนใจอ่ะ
แต่ก็เราแค่หันกลับมา อะไร แล้วก็หันกลับไปอ่ะ
คือวันนั้นเราเมินเค้าชัดเจนมากอ่ะ ก่อนหน้านี้ก็แค่เลี่ยงๆ 

หลังจากนั้น เวลาเจอกัน เค้าก็เป็นคนเข้ามาทักก่อนอ่ะ
ทั้งๆที่แต่ก่อนมองเราเหมือนอากาศ ทำเป็นไม่เห็น
คุย เล่น เหมือนตอนก่อนหน้าที่เค้าจะเมินเราอ่ะ

เราไม่รู้จะทำยังไงกับคนคนนี้แล้วอ่ะเทอ
จะเมินต่อไป มันก็ยังต้องเจอหน้ากันอีกหลายปี
แต่จะให้เหมือนแต่ก่อน มันก็รู้สึกไม่ดีไปแล้ว...
ถ้าเป็นแน้นท์ แน้นท์จะทำไง?? 

รู้สึก..แย่..ถึงที่สุดแล้ว

.

.

.

.

.

.

ร้องไห้ไม่ช่วยอะไร..

แล้วก็พบว่า

.

.

.

เราโง่มากมาย

ไม่ไหวแล้ว

นี่เราเข้ามาผิดที่ป่ะวะ??

ทำไมรู้สึกเหนื่อยมาก

จะทนต่อไปได้อีกนานแค่ไหน

สิ่งเดียวที่ทำให้เรารู้สึกไม่เสียใจเลย

ที่ได้เข้ามาที่นี่ คือ "เพื่อน"

แค่เดือนครึ่ง แต่รักเพื่อนมากอ่ะ

วันนี้ก็ซึ้งมากมาย

ทุกคนช่วยกันติววิชาที่ตัวเองถนัด

แล้วเราไม่เข้าใจบ่อยมาก

แต่เพื่อนก็ยังพยายามอธิบายให้เราเข้าใจให้ได้

เรารักพวกเทอทุกคนเลยนะ

รักแน้นท์ด้วย

รักเป้ยด้วย

^_______________^